विमला तुम्खेवाका दुई कविता
विमला तुम्खेवा साहित्यमा एक सशक्त नारी हस्ताक्षर हुनुहुन्छ। पचासको दशकदेखि साहित्य लेखन शुरु गर्नु भएको
ईश्वरको जन्म
ऊ ईश्वरकोनिकै कडा निन्दक थियो र, उसलेआफ्नो जीवनभरिसधैं मानिसहरुलाई ईश्वरको विरुद्ध प्रवचन दिइरह्योर, मूर्ति पूजाको
‘आरू फुलेको साँझ’ कवि अनिल श्रेष्ठको सुन्दर कविता कृति
गोपीरमण उपाध्याय चीनका ठूला साहित्य समीक्षक ल्यू चाए फू ले अलेक्सन्द्र फेदेयवद्वारा लिखित ‘पराजय’ नामक
वर्तमान विश्वसंवेदनामा उभिएका कविताहरुको सङ्ग्रह ‘आरू फुलेको साँझ’
राजेन्द्र सुवेदी ताज्जुब छ सत्ता,र त्यसका शासकहरूकुशलभन्दा कुशल गुप्तचरहरूकोभर्ना छनौट गरिरहेका छन्कविताका विरूद्ध, युद्ध संस्कृतिले
घनश्याम ढकाल जो सधैं निष्ठाले बाँचिरहे
२०४६ सालको जन आन्दोलनपछिका वर्षहरु मेरो साहित्यप्रतिको रुचि र अध्ययनको वर्षहरु रहे । काठमाडौंका क्याम्पसका
साँझको सङ्घारबाट सीमा आभासलाई नियाल्दा
जाडोको यो एउटा बिहान । भर्खरै कुरियरबाट सीमा आभासको कविता कृति ‘साँझको सङ्घारबाट’ हातमा परेको
घान्द्रुकको घाम
बिहानको सात बज्दैछ । साउनको महिना । रातभरिको झरीले भिजेको काठमाडौं र एउटा चिसो बिहान
भुङ्लीचोक; भुलिगए पाप लाग्ला
आँबुखैरेनीबाट हिँड्ने सुरसार गर्दागर्दै घडीले दिउँसोको दुई बजाइ छाड्यो । बस पर्खदा घडीले अरु पन्ध्र
फेरि पनि छिम्कालेकमा गुञ्जिरहन्छन् यी गीतहरू
बिहानको झिसमिसे उज्यालो पोखिँदै गइरहेको थियो । पानीको सिमसिमे क्रम रोकिँदै थियो । कुहिरोको बाक्लो
उपनामले अल्मल्याइरहेको त्यो क्षण
वीऊ नष्ट हुनू अगाडि विरूवा निक्लन्छ नौलो वनीनौलो जान्छ पुरानिदै अरु नयाँ निक्लन्छ नौलो वनीयै