नदी र गीत

0
1140

शान्त
सफा
र स्निग्ध
नदी अविराम बगिरहेको थियो

‘किन आयौ ?’ नदीले सोध्यो
‘म तिमीलाई नजिकबाट स्पर्श गर्न चाहन्छु ।’–मैले भनें
‘तर मान्छेहरु त मलाई घृणा गर्छन्’–नदीले भन्यो
‘र म तिमीलाई पे्रम गर्छु,
म तिमीलाई सुम्सुम्याउन चाहन्छु’
–मैल जवाफ दिएँ

केहीबेर
नदी शान्त बगिरह्यो
मैले नदीको स्निग्धतालाई हेरिरहें
र नदीबाट अलिकति
अञ्जुलीमा पानी उठाएँ

एकछिनपछि
गम्भीर भएर नदीले सोध्यो
‘तिमीले के कहिल्यै मेरा सुसाइहरु सुनेका छौ ?’
‘हो, मलाई एउटा मीठो सङ्गीतझैं लाग्छ
तिम्रा सुसाइहरु’–मैले भनें
‘गलत’ नदी उछालियो
र केही परको ठूलो ढुङ्गामा गएर बज्रियो

मैले चुपचाप नदीलाई हेरिरहें

‘यी सुसाइहरुभित्र,
मेरा आँसुका सुस्केराहरु छन्.
जसलाई तिमी एउटा मीठो सङ्गीत ठान्छौ’
नदीले मेरो प्रतिवाद ग¥यो

‘हेर, यी
यो मेरो गर्भभित्र
यहाँ अझै कति घाउहरु छन्
र मैले कति धेरै चोटहरु सहेको छु
यहाँ कति महिला अस्मिताका
अवशेषहरु छन्
जो दुनियाँका घृणित आँखाहरुबाट बच्न
मेरो सहारा माग्छन्
र म उनीहरुलाई आफ्नो
गर्भमा लुकाउँछु
रातमा कयौं चीत्कारहरु उठ्छन्
र मेरो गर्भमा बिलाउँछन्
हत्याराहरु
मेरो नजिकै आउँछन्
बेसुर बेसुरका रागहरु गाउँछन्
र छेवैबाट सुसेल्दै जान्छन्
म मुक हेरिरहन्छु
अत्यन्तै दुखित हुन्छु
आँसु बहाउँछु
र बचैन चुपचाप सहन्छु

भोलिपल्ट
मान्छेहरु मलाई घृणाले हेर्छन्
गाली गर्छन्
र आफ्ना केटाकेटीहरुलाई
मेरो नजिक आउन सतर्क गराउँछन्

के यहाँ रातमा
कहिल्यै मान्छेको निद्रा ब्युँझदैन ?

म अवाक् थिएँ

नदी मौन रह्यो
र एकनास बगिरह्यो
नदीले फेरि मलाई फर्केर हेरेन
मैले बगिरहेको नदीको
त्यो एकान्तलाई हेरिरहें
हेरिरहें
निकैबेर

२०५६

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here