हाम्रो विसङ्गत अवस्थाः ‘प्रजातन्त्र र पागल’
डा. कृष्णराज अधिकारी तनहुँको आँबुखैेरेनीलाई कर्मथलो बनाएर पचासको दशकदेखि नै कविता, निबन्ध र कथा सिर्जनामा
कस्तो गाह्रो हुँदोरहेछ आमा नहुनुको टुहुरोपन
राजु क्षेत्री प्रिय अनिल श्रेष्ठजी, तपाईंले दिनुभएको पुस्तक ‘फेरि पनि छिम्कालेकमा गुन्जिरहन्छन् यी गीतहरु’ पढ्दा
अनिलका अर्थपूर्ण कविताहरु
हरिसुन्दर छुकाँ कमरेड, के अन्तिममासत्ताका यी यामहरुका विरुद्धमेरा कविताहरु तिम्रा आँखाहरुजस्तैसुन्दर हुने छैनन् ? कविहरु
टुक्रिएका घामहरु सिउनु साँच्चै गाह्रो हुन्छ
मातृका पोखरेल नेपाली प्रगतिवादी साहित्यको उमेर, समग्र साहित्यको दाँजोमा धेरै कलिलो र प्रगतिउन्मुख छ ।
मृत्युपर्व बोकेको २०५५ साल र ‘मृत्युपर्व होइन मेरो देश’ का कवि
जीतवीर राई नेपाली पात्रोमा २०५५ साल बितेर २०५६ साल लागेको छ । यो ५५ सालभरि
मानवीय मूल्यको कसीमा ‘मफलर युद्ध’
माधब घिमिरे ‘अटल’ हँसियाहरु खिएपछिधेरै चीजहरुखोसिँदै जाँदा रै’छन् आफैबाटउज्यालोहरु खोसिँदा रै’छन् ।खुशीहरु खोसिँदा रै’छन् ।निद्राहरु
कवि अनिल श्रेष्ठका कवितात्मक अभिव्यक्ति
बिन्दा मैनाली जेठ महिनाको अन्तिम शनिबार, प्रतिभा प्रवाहमा दुई जना राम्रा कविहरुको कविता सङ्ग्रहको समीक्षा
परिवर्तनकारी चेतनाका कथाकार
डा. बिन्दु शर्मा अनिल श्रेष्ठ सर्जक र म पाठक । उनको सृजनासँगको मेरो जम्काभेट पनि
मफलर युद्ध अर्थात यथार्थवादी कवितामा कोशेढुङ्गा
शारदारमण नेपाल अहिले नेपालीमा सबैभन्दा बढी उत्पादन हुने गरेको र सबैभन्दा बढी अनिकालमा परेको साहित्यिक
मृत्युपीडा र मुक्ति चाहनाले जन्माएका कविताहरु
डा. ताराकान्त पाण्डेय ‘प्रिय पाठक मित्रहरु,यतिबेला फेरि म असन्तुलित र उद्वेलित छुदेखिरहेको छुदेश मृत्युपीडा भोगिरहेछगाउँबस्तीहरु