कविता

मलाई फूलहरु मन पर्छफूलहरुलाई गमलामा रोप्छुर म ती फूलहरुको सौन्दर्यतालाईआफ्ना आँखाले नियालिरहन्छु फूलहरु छैनन् भनेमेरो

कहाँ पुगेर टुङ्गिन्छयो बाटो ? अनादिदेखिम यो बाटो हिँडिरहेको छुयायावर झैंनिरन्तर मेरो यात्रामा छन्रुखपातकीट पतङ्गचराचुरुङगीहरुर,

एकदिन यस्तो हुनेछ एकदिनतुसारोझैं आकाशबाट बर्षिने छन्कुरुप झुसिल्कीराहरु बढ्नेछन्पृथ्वीमा झुसिल्कीराहरुर त्यसको प्रकोप र, मान्छेहरुलाग्नेछन् झुसिल्कीराहरुजस्तै

अचानकसाइँली सुजिनी हातको सियोभाँचिएको छ सियो भाँचिएदेखिनिकै चिन्तित छिन् उनी उनीसँग छैनअर्को जगेडा सियो नयाँ

भर्खरैएउटा उज्यालो प्रवाहित भयोअँध्यारो गुफाभित्र शताब्दीऔं पुरानो हो गुफाप्राचीन ओढार हिंसाका आँखाहरु खेलाइरहेका छन् विषालु