मोदनाथ मरहठ्ठाका दुई कविता
कवितालाई सङ्घर्षको हतियार बनाउँदै सत्ताको खप्कीसँग निरन्तर लड्दै आइरहनु भएका कवि मोदनाथ मरहठ्ठा (जन्मः २०१२ साउन २, गोरखा) जनयुद्ध र ग्रामीण वर्गसङ्घर्षबाट जन्मिएका कवि हुनुहुन्छ
Literature Blog
(दक्षिण भियतनामका सहिद न्युगेनभान ट्रायप्रति) सूर्यजस्तै तेजिला आँखाहरुजसका आँखाहरुले मृत्युलाई ललकार्छन्जसका आँखाहरुसँग आँखा जुध्न नसकेरकाला
Who is he ? He’s Socrates ! Sittin’ in his seat, and sippin’ on his
यादको एकान्त (एक) हावामा तैरिँदै आयोएउटा शालीन तस्बिरर, उसका आँखाहरुबाटबर्षिरह्यो खुसी पोखिरह्योउसका खुसीहरुले एउटा उज्यालो
२६ अगस्त २०२२, तदनुसार वि. सं. २०७८ भाद्र १० जिपले जत्ति नै कुदाए पनि आजको
सुमिना ८० को दशकको पूर्वार्धमा देखा परेका नेपाली कविहरुको पछिल्लो पुस्तामध्येको एक प्रखर कवि हुनुहुन्छ
‘नमस्कार ।’ झल्याक्क फेसबुक म्यासेन्जरमा पुरु लम्साल देखिए । म्यासेज बक्समा पुगें । पुरु लम्सालको
म एक पाइला टेक्छुमेरो एक पाइलाले अर्को पाइलालाईअघि बढाउँछ र, म दुई पाइलाअघि बढ्छु म
क्रोधले कामिरहेको धर्तीएकाएक आकाश अँध्यारियो । गडडडड…, जमिन हल्लियो । छिनभरमै हावामा पातहरुझैं घरहरु हल्लिरहेका
समकालीन नेपाली कवितामा कवि भूपिन (जन्मः २०३० चैत्र ३०, बागलुङ) का कविताहरु उल्लेखनीय छन् ।