यादको एकान्त

बगिरहेको
नदीको म एक
किनारा हुँ

कहिले
बर्खाको बाढीले
बेस्सरी लतारिन्छु

र, कहिले
हिउँदमा शान्त
बगिरहेको
पानीको स्पर्शले
आनन्दित
हुन्छु

जब पानीमा
आफ्नो छाया बनाएर
चुल्बुलिँदै खेल्छ
बिहानीको कलिलो घाम

घामजस्तै
म उनको आँखामा
पोखिइरहन्छु

र, म उनको
यादको एकान्तमा
हराइरहन्छु ।
०००